shadow
@shhadowraith
92 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
İnsan bir kez ehlileştirildi mi buğday tarlasına her baktığında sarı saçlar görür. Ortaokulda okuyup neden abartılıyor bu kadar dediğim kitabı İoanna Kuçuradi’nin seslendirmesiyle bu kez dinledim. Tilki ile olan kısımlarda biraz ağladım. Zaten son kısma da ağladım. Ama değinmek istediğim nokta yazarın gerçekten pilot olması ve çöle düştüğünde 4 gün sonra kurtarılması. Gece uçuşu kitabını da okumuştum ama ikisi çok farklı duygular barındırıyor
Kitabın ikinci kısmını çok daha fazla sevdim. Genel olarak bana rahatsız hissettiren bir kitaptı ama kendimle ve çevremle ilgili fark ettiğim çok şey oldu. Yazara katılmadığım pek çok kısım da var. Abartı bulduğum fikirler var. En sonunda da peki düzgün insan nasıl olmalı diye düşündüm tahmin edeceğiniz gibi buna bir cevap yok her tarzdan kişiliği duyguyu yerdik ama doğru olan ne bilmiyoruz. kitap yazıldığı dönem baz alınırsa iyi sayılır .
Tatar Çölü bir subayın Bastiani Kalesine tayin edilmesiyle başlıyor. Sınır hattındaki bu kaleye coşkulu duygularla yol alan subayımız Giovanni Drago kaleye vardığında umduğunu bulamaz. Arkasındaki uçsuz bucaksız çölden dolayı risk içermeyen, herhangi bir muharebe görme ihtimali olmayan bir yerdir burası. Hemen üstünü ziyaret eder ve burada kalmak istemediğini söyler. Burda durmaya mecbur olmadığı ancak en azından 4 ay beklerse kariyeri için iyi olacağına inandırılan Drago sonrasında bambaşka şeylere de inanmaya başlıyor. Çölün hemen arkasında kendilerine saldırmayı bekleyen Tatarların Hikayesi.. Kahraman olma hayalleri, bekleyiş, yalnızlık, alışmak ve bağlanmak sonrasında hayal kırıklıkları en son olarak da ölüm yazarın dilinden bu duyguları en derinlerinizde hissedeceksiniz.
Yazarın bu kitabını Kırmızı Pazartesi'ye kıyasla daha çok sevdim okuması daha kolaydı. Ama anlatılanlar hoşuma gitmedi. Pedofiliyi bi kenara koydum sonunda kızın adama aşık olduğunu söylemesi ürpertti beni. Yaşlılıkla ilgili konular üzdü beni hep genç kalacağımızı zannetme yanılgısı pek çoğumuzda var. Okunabilir kısa bi kitap evet ama ne gerek de var dedirtti.
Kitabın özellikle son kısımlarını sevdim. Psikiyatr ile olan konuşma kısımları pek beklentimdeki gibi değildi. Yine de bana katkısı oldu. İç sesimi daha pozitif tutmam gerektiğini hatırladım. İnsanların davranışlarını yorumlarken sorunu kendimizde görmek yerine herkesin kendi bakış açısı ve hayat şartları olduğunu unutmamak gerekir.
