İşte giderek daha fazla kendini yaşamın kaçınılmaz olumsuzluklarından korumaya çalışan bir toplum için çok tehlikeli olan da budur: Sağlıklı dozlarda acı çekmenin faydalarından mahrum kalırız, bu kayıp bizi içinde yaşadığımız dünyanın gerçekliğinden kopartır.
Sayfa 30 - ve böylece kendimizi korumak için çektiğimiz sınırlar da zarar verir hale gelir...
Gücü beni kendine çekiyor. Onun yolunu takip etmekten başka şansım yok. Yaydığı titreşimler yarama doluyor, bunu nasıl yapıyor? Yaramın kapandığını hissediyorum.
Istırap çekmenin biyolojik olarak yararlı olması gibi basit bir nedenle ıstırap çekeriz. Bize değişim konusunda esin vermek için doğanın tercih ettiği bir araçtır. Belli derecede tatminsizlik ve güvensizlik duyarak yaşayacak şekilde evrildik çünkü bu tatminsizlik ve güvensizlik yaratıcılığımızı körükler ve hayatta kalma konusunda çaba göstermemizi sağlar. Neye sahip olursak olalım tatminsiz olmaya ve ancak sahip olmadıklarımızla tatmin olmaya donatılmışız. Bu sürekli tatminsizlik türümüzün mücadele etmeye ve elde etmeye, inşa etmeye ve fethetmeye devam etmesini sağlar. Yani ıstırabımız ve sefaletimiz insan evriminin bir hatası değil, bir özelliğidir.