hazal ✶
@shieldmaiden
tryna climb a wall that my mind has built ~๑
biyoloji lisans öğr.
eskişehir
ankara, 12 Nisan 2001
1.010 kütüphaneci puanı
200 okur puanıOcak 2018 tarihinde katıldı
Zihnimde bir yaşam alanı yarattım kendime, orada da tutunamadım. İçimde ukde kaldı yaşayamadıklarım. Ben, hiç var olmamalıydım. Alışamayacağımın bilindiği bir dünyaya, düşük ihtimallere güvenilerek yollanmamalıydım. Kafamda, kendime bir dünya yarattım. Orada yaşadığımı sandım. Kalemi alıp amel defterime hiç yapmadığım şeyleri yazdım. Öldüğümde bana boş bir defter uzatılacaktır muhakkak… Ya da başkasının hayalinde vardım belki de. Yalnızca hayallerde yaşayabildim. Gerçek olamadım.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bazen ortadan kaybolmak istiyorum. Minnettar olmam gereken birçok şey var, biliyorum ama hayatımı sevmiyorum. Başka bir şey istiyorum. Farklı bir şey. Daha fazla bir şey. Ve bu konuda bir şey yapmazsam çok geç olacak. Bir gün uyandığımda, Hepsi bu mu ? diye düşündüm. Elimde avucumda gerçekten bu kadarımı olacak en fazla? Elde edebileceğim tek şey bu mu? Bu kadar mı? İşte bu düşünceleri kafamdan atamıyorum. Belki de herkes böyle hissediyordur.
Sayfa 140
“Kıskançlık ateşinin sardığı kişi, sonunda akrep gibi zehirli iğnesini kendi elleriyle kendine çevirir.”
Ben ne yapmışsam iyi yapmak kastıyla yaptım; muvaffak olamadıysam bunun kabahati niyetimde değildir.
“Size bir tavsiyede bulunabilir miyim, Doktor McCall?”Başımı evet anlamında salladım.
“Suçluluk duygusundan kurtulmanın bir yolunu bulmalısınız, yoksa sizi canlı canlı yer.”
“Peki bunu nasıl yapacağım?”
Neşeden yoksun bir şekilde gülümsedi. “Ben sadece aptal bir polisim. Sizse doktorsunuz. Eminim bir yolunu bulursunuz.
Sayfa 128
