Sizin sorunlarınızı başkaları çözemez. Bunu denememeleri gerekir çünkü bu sizi mutlu etmeyecektir. Siz de başkalarının sorunlarını çözemezsiniz çünkü bu da onları mutlu etmeyecektir. Sağlıksız bir ilişkinin ilk işareti iki kişinin kendilerini iyi hissetmek için birbirlerinin sorunlarını çözmeye çalışmasıdır. Sağlıklı bir ilişkideyse, iki kişi birbirleri hakkında kendilerini iyi hissetmek için kendi sorunlarını çözerler. Uygun sınırları çizmek partnerinize yardım etmeyeceğiniz, destek vermeyeceğiniz ya da onun sizin için bunları yapmayacağı anlamına gelmez. Birbirinizi desteklemeniz gerekir, ama sadece desteklemeyi ve desteklenmeyi seçmiş olduğunuz için. Buna hakkınız olduğu ya da kendinizi bunu yapmak zorunda hissettiğiniz için değil.
Her şeyi kendine hak gören insanlar kendi duyguları ve eylemleri için başkalarını suçlarlar çünkü kendilerini sürekli kurban gibi resmederlerse sonunda birinin gelip onları kurtaracağına ve hep istedikleri aşka kavuşacaklarına inanırlar. Başkalarının duygu ve eylemlerinin suçunu ve sorumluluğunu üstlenen hak sahipleri de partnerlerini “tamir ederek” onu kurtarırlarsa, her zaman açlığını çektikleri sevgiye ve takdire kavuşacaklarını sanarlar. Bunlar her zararlı ilişkinin yin ve yang’ıdır: Kurban ve kurtarıcı; kendini önemli hissettirdiği için yangını çıkartanla, kendini önemli hissettirdiği için yangını söndüren. Bu iki insan tipi güçlü bir şekilde birbirlerine çekilir ve sonunda da genellikle birlikte olurlar. Patolojileri birbirine kusursuz uyar.
Genellikle bu özelliklerden birini sergileyen ebeveynlerle büyümüşlerdir. “Mutlu” ilişki modelleri kendinde hak görmeye ve zayıf sınırlara temellenir. Ne yazık ki, ikisi de birbirlerinin gerçek ihtiyaçlarını karşılamayı beceremezler. Aslında, gereğinden fazla suçlamak ve suçu gereğinden fazla