Ərəb tarixçisi Təbərinin məlumatına görə, Şirvan, sərkərdə Suraqə ibn Əmraya Dərbəndi zəbt etmək əmri vermiş xəlifə Ömər ibn əl-Xəttabın hakimiyyəti dövründə fəth olunub. Suraqə, Bükayr ibn Abdullahı və Əbdürrəhman ibn ər-Rəbiə əl-Bəhilini qabaqda göndərərək Şirvana doğru hərəkət etdi. Onlar Dərbəndə yaxınlaşarkən bu vilayətin irsi hakimi - şah, ehtimal ki, "Şirvanşah" adlanan Şəhriyar - itaət göstərdi, lakin cizyə verməmək, bunu sərhədləri şimaldan gələn köçərilərin hücumlarından qoruyan qoşunun saxlanılmasına sərf etmək şərtilə sülh istədi.
Şair ola bilməzsən, anan doğmasa şair,
Missən, a balam, hər sarıköynək qızıl olmaz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Məndən də nə zalım çıxar, oğlum, nə qisasçı,
Bir dəfə bunu anla: ipəkdən qəzil olmaz.
Tanrım! Yakub'a ulaştırdın Yusuf'u
Şimdi de benim Yusufumu bana ulaştır...
