“Bu ülkede içindeki çocuk utanca boğulmuş ve bunalmış o kadar insan var ki!
Ben onlara
“yetişkin çocuklar” diyorum.
İçi çocuk ama bedenen yetişkin…
Bunlar kötü insanlar değiller
ama her türlü kötülüğü de yapabilirler.”
Lisedeyken sınıf öğretmenimiz Mehmet hocanın tavsiyesiyle almıştım bu kitabı, kitabı anlatırken öyle bir havası vardı ki okumam gerek demiştim. Ama o tadı aldığımı hatırlamıyorum ben o kalıba o zamanlar uymuyordum.. Geçenlerde kitabın karşıma çıkmasıyla birlikte anılarım su yüzüne çıktı kitaba sahip olduğumu bile unutmuştum.. Şimdiyse bazı bölümleri tekrar tekrar okuyorum düşüncelere dalarak.. Evet hocam sizin de dediğiniz gibi bazı kitaplar ömürde, farklı yaşlarda tekrar okunmalı.