Dünyada da, kendi içimizde de çok kötülük var. Korkunç şeyler. Birçok şeyden korkması, öteki dünyaya kesinlikle inanmak gereksinimi duyması, Tanrı’ya inanmadan yaşanamayacağını bilmesi için insanın çok yaşamış, çok görmüş olması gerekli değil… Ancak, içinde inanç taşıyan biri çok uzun süre dayanabilir.
yorgunsak eğer, bu daha önceden çok uzun bir yol yürüdüğümüzden değil midir? Ve insanın yeryüzünde verilecek bir savaşı olduğu doğruysa, o bezginlik duygusu ve başın yanıp tutuşması, uzun süredir mücadele ettiğimizin bir göstergesi değil midir?