Seher Tr

Seher Tr
@shrtr
belki aklım bir denizdi, ben boğuldum
“Fiziksel olarak yaralandığımda bunun önemi yok. Ama ben başkasını yaralarsam, içimde dayanamayacağım başka bir yara açılır.”
“Vermek kabul etmekten daha kolaydır, değil mi? Gurur günahtır, efendim.”
“Neden korkuyordu? Anlamıyorum.” “Benden. Herkesten. Toplumsal organizmadan, insan ırkından, onu yadsıyan kardeşlikten. Bir insan kendini bütün diğerlerine karşı yapayalnız hissederse, kolaylıkla korkabilir.”
Bir Urras’lı gibi düşünüyorum, dedi kendi kendine. Lanet olası bir mülkiyetçi gibi. Hak etmenin bir anlamı varmış gibi. İnsan, güzelliği ya da yaşamı kazanabilirmiş gibi.
“Neden bu kadar güzel görünüyor? Tıpkı bunun gibi bir gezegen olduğunu, yalnızca daha iyi bir iklimi ve daha kötü insanları olduğunu, hepsinin mülkiyetçi olduğunu, savaştıklarını, yasalar koyduklarını, başkalarını açlıktan ölürken yediklerini, yine de buradaki insanlar gibi yaşadıklarını, şanslarının kötüye gittiğini, dizlerinde romatizma olduğunu, ayaklarında nasırlar çıktığını… bütün bunları bildiğimiz halde, yine de hâlâ nasıl bu kadar mutlu görünüyor; sanki orada yaşam çok mutlu olabilirmiş gibi?”