Hayalperest -daha ayrıntılı bir açıklama gerekirse- insan değidir de, nasıl diyelim, bir ara türdür. Zamanının büyük bölümünü gözden uzak bir köşeye çöreklenmiş olarak geçirir, sanki gün ışığında bile saklanır ve bir kere bu köşeye çekildiğinde, oraya iyice kıvrılır kalır, tıpkı bir salyangoz gibi.
O günlerde canımı sıkan bir şey daha vardı: Bana benzeyen kimse yoktu ve ben kimseye benzemiyordum. "Ben yalnızdım, onlar herkes gibi..." diye düşünüyordum kara kara.
Hâlâ bir çocuk olduğumun kanıtı budur.