Puan vermedi·216 syf.·
2022 2. kitabı
Hayat kısacık bir zaman dilimi. Dün geçiyor ve bugün bakıyorsun ki kocaman bir ömür geride kalmış. Ne yaşadığından ne de geçen zamandan haberin oluyor. Geride kalan tek şey yaşanmışlıklar. Kimileri acı, kimileri tatlı. Kimileri kazanç, kimileri kayıp. Kimileri sevinç, kimileri hüzün. Hayat, acısıyla tatlısıyla güzel. Önemli olan sen öldükten sonra arkandan ne diyecekleri. Eğer güzel bir şekilde anılabiliyorsan dünyadaki en büyük gurur ve mutluluk bu. Bunun yanında yaşama bakışın ve sonrasında nasıl hareket ettiğin de önemli. Arkanda bir eser bırakabiliyor musun, senden değerlisi yok bana göre. Bıraktığın eser, birbirinden değerli kitaplar, filmler, sanat eserleri, fabrikalar, okullar, öğrenciler ya da başka bir şey olabilir. Belki de ardında bıraktığın hayırlı bir evlat. Kim hayata nasıl bakarsa öyle görür. Tabii ki bakmasını da, görmesini de bilmek gerekir. Nice gören körler var bu dünyada. Bakmak başka bir şey, görmek başka. İnsanın hayalleri olmalı hayata, geleceğine dair. Geleceğini hayal etmeyen birinin yarını olamaz. İnsan önce bir şeyi hayal etmeli, sonra onu çok istemeli. Daha sonra onu elde edinceye kadar yılmadan, usanmadan bazen uykusuz, bazen yorgun, bazen gözyaşları içinde kalsa da hedefinden asla vazgeçmemeli. İnsanı insan yapan değerlerden asla taviz vermemeli. Kimsenin hakkını yemeden, kibirlenmeden, insan ayrımı, din, dil, ırk ayrımı gözetmeden yaşamalı. Tüm çevresi tarafından sevilmeli ve fayda sağlayacak işler yapmalı.
Kendi haklarını savunduğun gibi birlikte çalıştığın kişilerin de haklarını savunacaksın. Evet, ben bir çok ilke imza atan Ataman Özbay'ım. Ama unutulmamalıdır ki ben öncelikle İzmit'in gariban bir mahallesinden hayata adımını atan biriyim. Tüm zorluklara rağmen mutlak başarıyı hedefleyen, ama asla amacı çok para kazanmak olan biri
Kitabı okumadan önce Ümitcan abiyi az çok tanıyordum. Fakat okuduktan sonra benim üzerimden öyle büyük bir etki yarattı ki artık unutmak mümkün değil. Kendisi ömrünü bu vatan uğruna heba etmiş,Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi'ni kendine şiar edinmiş bir vatan evladıdır. Benim de girmek istediğim o şanlı yuva olan Harp Okulları,o ve onun gibi masum Harbiyelileri asla ve asla unutturmaz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu kitapla üniversitede yurtlar arasında yapılan bir yarışma neticesiyle tanıştım. Bu vesileyle hediyeyi Ramazan Kayan hocanın kendisinden almak nasip oldu.
Ramazan hoca "Davet Yolunda Bir Siyah Bir Beyaz " kitabında iki önemli şahsiyeti bir siyah (Musa Bangura ) bir beyaz (Gülseren Gümüş ) İslam yolundaki davet çalışmalarını güzel bir dille ele almış.
Batı Afrika'da Atlas Okyanus'u kıyısında küçük bir ülke "Sierra Leone" de bulunmakta olan özellikle hristiyanlara yönelik tebliğ çalışmaları ile ismini duyuran müslüman davetçi Musa Bangura, "Benim arkamda Allah var, o beni mahcup etmez" bilinciyle davet çalışmaları ele alınmıştır.
Bu ülkede müslümanlardaki eğitim yetersizliği, yoksulluk, dinlerin bilincinde olmayışları ; müslümanları önce fakirleştirmiş sonra cahilleştirmiş en son da Hristiyanlaştırmıştır. Diğer kesim ise boynunda haç işareti olan müslüman gençlerin çokluğu ayrı bir vehamet olduğunu kitaptan öğreniyoruz.
Başka bir isim engel tanımayan engelli Gülseren Gümüş Hanım. Bedensel engelli Gülseren Gümüş, her yeni günü ödünç verilmiş bilinciyle davet eşittir erkek algısını düzeltti. Gülseren Hanımla da anlıyoruz ki ,şayet yürekten engelli değilseniz, hiç bir engel sizi engellemiyor.
Sonuç itibarıyla bu kitaptan çıkarımım: Bu hayatta ırk, dil,cinsiyet ya da herhangi bir engelliliğin olup olmaması İslam'ı anlamak ,anlatmak, yaşamak için engel olmadığını, önemli olan tüm olumsuzluklara rağmen yılmadan, yıkılmadan özgüven ve özverili bir şekilde hak yolunda ilerlemektir.
Gülseren Hanımın duasını da kendimize şiar edinmemiz gerekir. "Allah'ım umut ve korku arasında yaşarken, beni ne umudun kollarında uyut ne de korkuların içinde umutsuz bırakma. "
Kitabı okumanız temennisiyle...
İyi okumalar :)
