Eylem Okur
@siar23
"Derdime anlatamam kimseyi.."
Bir Vuruşluk Nota
"İnsan gördüğü şeylerin toplamı kadar uyanık, görmediği şeylerin sonsuzluğu kadar uykuda'dır"...
Kelimeler kelimeleri kovalarken anlamı nereye iliklesem diye düşünüp durdum günlerce... Sonra anladım ki üzerine nakış gibi işlenen bu hırkanın düğmeleri eksik..(Burada aklıma Mustafa Kutlu'nun Kırık Kalpler Müzesi hikayesi gelir..)
..
"Bir gölge gibi masaya yeniden yürüdüm" cümlesini okumadan önce bi sözle çarpıştım..Elimde Hasan Ali'ye ait kitaplar birden yere düştü..Sonra bir sevgiliye duyulan hasret gibi tuttu bu söz beni kollarımın arasından..
"Ağbi hayat bu kadar uzun olur mu, çok sıkıldım artık ben, bitse de çekip gitsek!"...
Acı bir tat bıraktı ruhumda önce, istemsizce pencereye yöneldim .. Derin bir nefes ... ardından tiz bir çığlık içime doğru işledi.. Ne de olsa "hepimizin ses tellerinde yaralar var".. idi..
..
Duyduğum seslerin yankısı artarken içimde, midesi bulanan bir çocuğun sokağın ortasında öylece içindekini döktüğüne şahit oldum.. Öylesine küçüktü ki bu çocuklar etrafındaki arkadaşları ile çıkan kusmuğun biçimlerine, boyutlarına bir isim takarak oyun oynamanın tadını çıkarıyorlardı..
derken..
..
"Sevgili çocuklar, hikaye dediğimiz şey kelime kusarak değil,kelime yutarak yazılır." diye tarihin sayfalarından Heredots çıkıp geldi.. Tabi o sırada çocuklar oyuna dalmıştı ama "kızım sana söylüyorum da gelinim nerede" diye bakındım etrafa..
..
Boylu boyunca uzandım.. H.A.T 'ın her bir kelimesine harf harf boyandım.. Farklı şairlere konuk oldum.İsmini dahi bilmediğim yazarlar ile tanıştım.. Neşet Ertaş'ın bağlamasından, Bekir Yıldız'ın kaldığı otele kadar gezdim dolaştım bir güvercin gibi..
Çocukları küçük kurşunla öldürmesinler diye de kurşundan bir kalem yaptım kendime.. Bu kaleme döktüm içimi ..Sonrası malum bir gölge gibi masaya... Artık yürüdüm mü
Okura yazmak ile okur için yazmak arasında dağlar vardır oysa.
Öleyazdım..
"Nasıl bir uçurum kusursuzluğuna ulaştım ki düşecek yerim bile kalmamış."
(Michel Cioran)
Anlamını arayan boşluklar..
Bir an, bütün anlamlar anlamsız göründü gözüme, her yer yetersiz, her şey boş ve gereksiz göründü.