Egemen öğretmenlerine: “Ben artık mezun oluyorum üniversiteli olacağım. Ben sizi ziyarete gelirim annem kuru pasta yaptırır, sadece bir çay içer kalkarız” diyerek aslında ağlayan öğretmenlerini vedalaşırken güldürmeyi başarıyordu. Benim oğlum böyle düz, kalbi pırlanta gibi bir çocuktu işte ve kendine has ifadelerle vedalaşıyordu sevdikleriyle. Benim için en güzel vedalaşma Müdürüyle olandı çünkü Egemen onun omuzuna dokunup: “Ben artık okula gelemeyeceğim kusuruma bakmayın” demişti. Müdür Bey nedenini sorduğunda. “Ben artık mezun oluyorum beni özlerseniz eve gelin annem size portakallı kek yapsın, ben özlersem okula kuru pasta yaptırır gelirim” diyerek kendince düşüncelerini ifade edip vedalaşmıştı. Benim mucizem hayatında önemli izler bırakmış bu değerli insanlardan ayrılıyor ve hayatın ona sunacağı güzellikleri kucaklamak üzere yeni bir yolculuğa çıkıyordu…