Strasburg’ ta açlık , halktan ne cukkalarsak yanımıza kar kalır diyen din adamları ve beceriksiz yöneticiler … İnsanlar açlıktan çocuklarını yiyor , bazılarıysa yememek için denize atıyor … Sefaletin acımasızca vurduğu insanların arasında çaresizlikten hızla yayılan yeni birşey var : ‘ Dans vebası’ … İnsanlar kederden dans etmeye başlıyor , her yerleri ayrı oynuyor .. Meclis toplanıyor , doktorları , kilise mensuplarını herkesi çağırıyorlar bu olaya çözüm bulmak için ama kimse bu durumu açıklayamıyor … Bir de Türklerden aşırı derecede korkuyorlar Hikaye acıklı ama yazarın dili beni epey güldürdü, gülerken üzüldüm ama en üzüldüğüm anda da beni güldürmeyi başardı kitap .. Yazarın anlatımını başarılı buldum izahı olmayan şeylerin mizahını yapmış , okumaya değer :)