Oblomov'da her tür zekâdan daha değerli bir şey var çünkü: Dürüst, sadık bir yürek! Bu doğuştan serveti onun. Bütün hayatı boyunca zarar görmeden yanında taşıdığı... Sarsıntılardan yıkıldı, kanıksadı, uykuya daldı ve en nihayetinde perişan oldu, hayal kırıklığına uğradı, yaşama gücünü kaybetti, fakat dürüstlüğünü ve güvenilirliğini kaybetmedi. Yüreği tek bir yanlış nota çalmadı, üstünde en küçük bir leke bile yok. Gösterişli yalanlarla baştan çıkartılamaz. Hiçbir şey onu yanlış bir yola sürükleyemez. Muazzam bir çürümüşlük ve kötülük okyanusu yanında dalgalansın, bütün dünya zehirlenip ters dönsün, Oblomov yalan putunun önünde diz çökmez, ruhunda her zaman temizlik, parlaklık ve dürüstlük yer bulur kendine. Ruhu berrak bir kristal gibidir. Böyle insanlar azdır, nadirdir, kalabalıklar içindeki incidir. Yüreğine hiçbir rüşvet işlemez. Her zaman, her yerde güvenilirdir. İşte bu yüzden sadık kaldın ona. İşte bu yüzden onunla ilgilenmek omuzlarımda yük olmayacak. Yeteneği olan pek çok insan tanıdım. Oysa daha temiz, daha aydınlık ve daha sade bir yürekle karşılaşmadım. Pek çok insan sevdimse de hiç kimse Oblomov kadar samimi ve sağlam degildi. Bir kere tanıdın mı bir daha nefret edemezsin.
Müjde Keleş isimli okura yanıt verildi
Vedat K.
Oblomov bu yaşananları hak etmedi..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
(SPOİLER İÇERİR) Knut Hamsun’un açlık romanında başrol karakter açlıktan mahvolmuş durumda günler geçirir. O kadar açtır ki düğmesini emecek, talaş yiyecek hatta kendi kanını içecek hallere kadar düşer. Açlık zihnini de bozar. Delilikle normal bilinç arasinda gider gelir ama bu süreçte bile gururludur ve prensipleri vardır. Acınacak halini kendine yediremediği için belki de bu prensiplerine sığınır ama gurur ve prensipler hangi noktaya kadar geçerlidir? Bir insan nereye kadar kendisi kalabilir? Romanın bir noktasında köpeğine isteme bahanesiyle kasaptan bir et ister. Kasap kemik verir. O kadar açtır ki gider kuytu bir yere kemiğe yapışmış et parçalarını yemeye çalışır ama bu sefer de vücudu kabul etmez, kusacak gibi olur. Bunu anlar ağlamaya başlar. Ağlaya ağlaya yer ama işe yaramaz ve kusar. İşte tam o anda düştüğü hale bir bakar ve tanrıya isyan başlatır. Öfke, empati, kızgınlık, acıma ve duyguya dair her şeyi sonuna kadar hissedeceğiniz bir kitap.
Müjde Keleş isimli okura yanıt verildi
Vedat K.
Çok teşekkür ederim, canım teacher ☺️