İnananlar olarak bizim, her ne olduysa onun Allah’ın takdirinin bir parçası olduğuna tam bir inancımız olmalıdır. Bizler hatalarımızdan dersler çıkarabilir ama onların içinde boğulamayız.
Hazreti Peygamber sevgisinde de dengeliydi. Sevdiklerinin yanlış davranışlarını, o sevginin hatırına asla kabul etmezdi. Sevmediklerinin ise doğru tavırlarını asla sevmemesinin kurbanı etmezdi. O fiil ile faili ayırır, mûmeyyiz bir akıl ile hep dengeyi esas alırdı.
Ya Rabbi! Beni sevgi yorgunu yapma! İlk günden son güne sevgimin istikametini şaşırtma! İlk günün heyecan ve aşkını yüreğimden eksik etme!
Nesibe validemizin Akabe Biatları dönüşünde yaptığı duâdır..
“Çocuğun davranışının sebebini bilmeden yargılamamak. Şefkatle sebep sormak ve merhametle hüküm vermek. En son olarakta doğru yolu (ne yapması gerektiğini) göstermek.”