Barbaros Erdemir
@sihing
İnsan
6 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Ben, Zorba’nın bu vahşi sevgisinden korkmuş bir halde, “ Belki de kalırım,” dedim. “ Belki de seninle gelirim; ben özgürüm.”
Zorba, başını salladı.
“ Hayır, özgür değilsin, dedi.”
“ Senin bağlı olduğun ip, öbür insanlarınkinden biraz daha uzun; hepsi bu kadar! Senin patron, uzun ipin var, gidip geliyor, kendini özgür sanıyorsun.”
Ne makine şu insan be ! İçine ekmek, şarap, balık, turp koyuyorsun ; iç çekmeleri, gülüşler ve düşler çıkıyor. İmalathane !
Her insanın kendi deliliği vardır; bana öyle geliyor ki, en büyük delilik, bir deliliğe sahip olmamaktır.
Sanat, gerçekte, bir büyü oyunudur. İçimizde pusuya yatmış karanlık güçler oturmaktadır; öldürmek, yıkmak, saldırmak için her zalimce davranışımızda sanat tatlı flütü ile gelip bizi kurtarıyor.
Gökyüzü durmadan alçalıyordu; küçük pencereden dışarı baktım. Bu ince yağmurun yağdığı saatlerin hepsi, sanki insanın kelebek ruhunu ıslatıp toprağa gömen bir baskıdan başka bir şey değildir. Kalbimde birikmiş bütün acı anılar, dostlardan ayrılışlar, yitirilen kadınların gülümseyişi, kendileri de kelebekler gibi yolunup yalnız kurtları kalan umutları hatırlarım; bu kurt, kalbimin yaprakları üzerinde sürünüp onları yer.