Sabahattin Ali’nin hayatındaki en sağlam ve belirleyici ilişki, 1935 yılında evlendiği eşi Aliye Ali’dir.
• Tanışmaları: Erenköy’de bir akraba ziyaretinde tanışmışlardır. Sabahattin Ali, Aliye Hanım’ı ilk gördüğü andan itibaren ona karşı derin bir bağ hissetmiştir.
• Mektupları: Aliye Hanım’a yazdığı ve “Canım Aliye, Ruhum Filiz” başlığıyla kitaplaştırılan mektupları, Türk edebiyatının en içten aşk mektupları arasında sayılır. Ona “Herkeslerden Sevgili Aliye” diye hitap ederek bağlılığını her fırsatta dile getirmiştir.
• Evlilik Amacı: Arkadaşı Ayşe Sıtkı’ya yazdığı bir mektupta, evliliğe “çalışabilmek ve düzenli bir hayat kurmak” için ihtiyaç duyduğunu belirtse de, Aliye Hanım onun için her zaman bir liman ve güç kaynağı olmuştur.
Karşılıksız Aşkları ve Esin Kaynakları
Aliye Hanım ile evlenmeden önce Sabahattin Ali’nin hayatında iz bırakan ve şiirlerine ilham veren başka kadınlar da olmuştur:
• Nahit Hanım: İstanbul’da tanıştığı Nahit Hanım’a karşı büyük ve karşılıksız bir aşk beslemiş, bu aşkın neticesiz kalması onu bir dönem karamsarlığa sürüklemiştir.
• Melahat Muhtar: Konya’da öğretmenlik yaptığı dönemde öğrencisi Melahat Muhtar’a aşık olmuştur. Ünlü “Çocuklar Gibi” şiirini ona ithafen yazdığı bilinir.
• Ayşe Sıtkı İlhan: Yakın arkadaşı Ayşe Sıtkı’ya bir dönem evlilik teklif etmiş, ancak Ayşe Hanım bunu bir şaka olarak değerlendirip geri çevirmiştir.
#sabahatti̇nali̇ #keşfetgörbeni #keşfetolsun #keşfetimiaç #keşfetzamanı
Reklam
3.ŞAHSIN ŞİİRİAlıntı
gözlerin gözlerime değince
felâketim olurdu ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardı duyardım
çöp gibi bir oğlan ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem
öldüreceğimden korkardım
felâketim olurdu ağlardım
Sayfa 42
Yârin bal dolu tasından
tattım zehri.
Bir güler yüz gördüysem
gerisi zalimin kahrı.
Çeksende biter mi mecnunun
derdi.
Can bile emanetken canan
benim olur mu sandın?
