DADALOĞLU VE TAŞA YUMRUK SALLAMAKLA İLGİLİ BİR İNCELEME
Kendisi de bir Avşar olan Ahmet Z. Özdemir, bir ömür elinden aşiretinden duydukları ve kendi araştırmalarını Avşarlar ve Dadaloğlu adlı bu eserinde topladı.
Kitapta daha önce hiç duyulmamış Dadaloğlu şiirleri de yer aldığı gibi, birçok şiirin hikâyeleri ve şiirde geçen hadislerin nerelerde, nasıl geliştiği de anlatılıyor.
Bu kitap, Avşarlar, Dadaloğlu, İslahiye Ordusu, 1865 Sis=Kozan zorunlu iskân ve sürgünleri ile ilgili, hiç duyulmayan, bilinmeyen, çok iyi bilindiği halde Osmanlı'nın kutsallığına! zarar gelir diye yazılmayan, konuşulmayan pek çok acılar ve ibret alınması, ders çıkarılması gerek hadiseler içermektedir.
Devletin kurucu unsurları olan konargöçer Türkmenlerin üzerine ağır silahlı ordular gönderip, hukuksuzluk, adaletsizlik zulümle koca çınar Osmanlı'yı nasıl yıktığımız burada eşsiz bir sözlü tarih çalışmasıyla ortaya konuluyor.
Babai İsyanlarını, Sis Zorunlu İskânı ve sürgünü ile Dadaloğlu’nu anlamadan, dinlemeden Selçuklu ve Osmanlı’nın neden yıkıldığını ve bu gün neden yine çöküşün eşiğinde olduğumuzu anlamak mümkün değildir maalesef.
Bizim akademisyen ve devlet güdümlü tarihçilerimize bakarsanız Avşarlar ve Dadaloğlu 'eşkıyadır, hayduttur.'
Oysa Oğuzlar, Türkmenler Selçuklu ve Osmanlı’nın kurucu unsurlarıdır.
“Taşa yumruk sallanmaz” diye bir deyim vardır.
Ülkeyi yönetenler vatandaşın hizmetçileridir, gelirler ve geçerler. Önemli olan millettir, halktır.
Peki, halk hata yapmaz mı? Elbette yapar ama hata yapan halkın üzerine topla, tüfekle, düşmandan yardım alarak gidemezsiniz.
Giderseniz işte taşa yumruk sallamış olursunuz.
Dadaloğlu ne diyordu zorunlu sürgün ve iskanda?
“Kalktı göç eyledi Avşar elleri
Ağır ağır giden eller bizimdir
Arap atlar yakın eder ırağı
Yüce dağdan aşan yollar bizimdir
Belimizde kılıcımız Kirmani
Taşı deler mızrağımız
Şiirde ferman·112 syf.·Şiir
8/10
2021 9. kitabı
Ilk kez Ferman Karaçam'ın şiir kitabını okuyorum. Ben gayet beğendim, şiirleri ortanın üstünde. Geneli aşk ve İstanbul konuludur. Arada ufak tefek dini referanslar da var. Ama aşk buzlu veya puslu değildir. Ama yakar :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yolu incitme gönülEdebiyat
Çocuk edebiyatı denilince son zamanlarda akla gelen ilk isimlerden biri, Bestami Yazgan olsa da ben onun yazdıklarından ve şiirlerinden vaesafa ki bilmeden uzak kalmışım. En son 40 Hadis 40 Yazar kitabını okurken “Müslüman, insanların elinden ve dilinden emin olduğudur.” hadisinin açıklamasını onun şu güzel şiiriyle okumuştum.
Çiçeklerle hoş geçin,/ Balı incitme gönül./ Bir küçük meyve için/ Dalı incitme gönül.
Konuşmak bize mahsus,/ Olsa da bir güzel süs,/ ‘Ya hayır de, yahut sus.’/ Dili incitme gönül.
Sevmekten geri kalma,/ Yapan ol, yıkan olma,/ Sevene diken olma,/ Gülü incitme gönül.
Başın olsa da yüksek,/ Gözün enginde gerek,/ Kibirle yürüyerek/ Yolu incitme gönül.
Mevlâ verince azma,/ Geri alınca kızma,/ Tüten ocağı bozma,/ Külü incitme gönül.
Dokunur gayretine,/ Karışma hikmetine./ Sahibi hürmetine/ Kulu incitme gönül.
Bu şiirden sonra da Gönül Fotoğrafı şiir kitabını edinmiştim. Kitap birkaç gün rafımda kaldıktan sonra dün sabah elimdeydi. Bir oturuşta okudum desem yalan olmaz. Gerçi şiir kitapları öyle bir oturuşta bitirilmez. Kelimelerin bağdaşıklık ilişkilerini çözünceye kadar romanda beş sayfa okursunuz yani. Ama buradaki her bir mısra arı duru bir dille yazıldığından herhangi bir süzgeçten geçmeden direk kalbe aktı. Bu sebeple de hemen bitti.
Bir söyleşisinde “Şiirde öğretmenim A.Neşet Dinçer'dir, manevi öğretmenim olarak da Yunus Emre'yi kabul ediyorum. Bununla beraber Fuzuli'yi, Karacaoğlan'ı, Yahya Kemal'i, Arif Nihat'ı, Mehmet Akif'i, Necip Fazıl'ı ve Abdürrahim Karakoç'u severek okuyorum.” der. Bu şairlerin etkisini şairimizin şiirlerinde görmek mümkün. Kitap da arzu vezniyle yazılmış iki de gazelini okudum
Bestami Yazgan’ın biyografisini okurken Mesam üyesi olduğunu görünce, demek ki şiirleri aynı zamanda bestelenmiş dedim. Orhan Hakalmaz ve Uğur