Modern benlik; hurdalar, dogmalar, çocukluk anıları, gazete makaleleri, rastgele sözler, eski filmler, küçük zaferler, nefret ettiğimiz ve sevdiğimiz insanlardan oluşturduğumuz, sallantılı bir binadır.. Sen kendini nerede arıyorsun?
"sonra; ben hâlen yaşıyorken
bir şarkı söylersin belki bana
güzel günlerden bahseden
aşk dökülür içime yaprak yaprak
gitarının efsunlu tellerinden
kahve de içeriz belki
denize kıyısı olan
asude bir hayâlden geçerken
bahar gelir erguvanlar çiçek açar
kim bilir. kim bilir olur da
gelirsin diye aniden
toparlanıp gidemiyorum
bir türlü bu hikayeden.."
Arzu Eşbah
“Baba bana bağırma
farkında değilsin
arkasını ezilenlerin yaladığı
bir posta puludur dünya
bir kara delik yutana kadar uzayda bizi
asansör boşluğuna itilen bir kedisin sen
söylemenin tam sırası
ülkeyi bu duruma senin oy verdiğin
partiler getirdi baba
ama ben buradayım, burada hiçbir şeyi unutmadan
bir yaşamlık kaygı duruşundayım
yakın tarihimiz için..”
Akgün Akova
"Gün gün, yaklaşan bir şey var; ölüm mü ne?
Değilse içimde bu ürperti neden?
Dolaşan kim benimle deli divane?
Güzel olan her şeydi seninle giden.."
Ümit Yaşar Oğuzcan
"Resimleri yaktım birini saklasam dedim
En çok onu yaktım onu yaktım
Kış göğünü yaktım, bir kavak büyüttüm balkonumdan
Akşam desem değil, yangın desem değil
Dışarda apansız bir kıyameti yaktım
Sevgidir kendimi bildiğim, onunla başladım
El yazın mı, adresin mi, resimlerin mi
Sen mi ömrün mü
Çıkardım onları şimdi sakladığım yerden
Kıyameti, göğü, kışı, akşam sözlerini
Sevgiyi yaktım.."
Gülten Akın