Kader▲
@siirdizesi
“Ne önemi var? Sen bir hiçsin, bense bir zamanlar biri olmuş olabilirim ve hepimize giden yol sevgidir.” John Fante
64 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Billy Budd, önsözünde de okuduğun kadarıyla filmlere konu olmuş bir hikâye. Roman demek zor, zira mekan/zaman/kişi/olay çok geniş yerlere yayılmamış. Çok sınırlı sayıda dönen karakterler üzerinde dönen olayda karakterler fazlasıyla temsili, pek çıkarıma yer bırakmamış Melville.
Melville, kitapta sık sık araya girmekte, gerçekten de bize hayal gücü bırakmamaktadır, bu durum kısıtlayıcı bir yön oluşturmuş. Felsefi görüşlerini kitapta gerek araya girdiğinde, gerek karakterlerin ağzından belirtmiştir.
Hikâye, bir deniz öyküsünden esasen bir ahlak ve adalet sorgulamasına dönüştürüyor. Bu olması gerekir miydi? Askeri eğitimin verdiği aşırı sistematik anlayışı tartışmak gerek. Kural,kural olduğu için yasa bu şekil yorumlanmamalı diye düşünüyorum. Bu ayrı bir tartışmaya konu.
Reklam
Size objektif bir yorum sunmayı çok isterim fakat Leyla Hanım'a hayranlığımı gizlemem mümkün görünmüyor. Leyla Erbil maalesef, şu son sıralar Kafka -mektup geleneğinin uzantısı olarak mektup aşklarıyla ünlü olma furyasına kurban gitmiş çok başarılı bir şair. Hatta bu durum o kadar ileri seviyedeki, fuarda İş Bankası Yayınları'na gittiğimizde ve Kalan'ı elime aldığımda, bana 'Leylim Leylim var, onu alın' dendi stantta. Şimdi anlıyorum Erbil'in mektuplarını ancak öldükten sonra yayımlatmayı kabul ettiğini, çünkü ünlü olursa bunun sadece kendisine ait eserlerle olmasını istiyordu. Gerçekten bu durumu öngörmüş, en ünlü eserlerinden biri olan kalan varken tutup da şairi Ahmet Arif'in kendisine aşk güzellemelerinden tanımak aslında onu hiçe saymak oluyor. Üstelik Ahmet Arif birkaç şiiri dışında beğendiğim bir şair olmadı, romantik komünist ayakları sadece Nazım'a yakışıyor, sadece onda başarılı bir şekilde bulunuyor. Ahmet Arif cidden sevdiği kadının yanında amatör. Leyla Erbil, politik duruşu ile çok gözüme çarpmıştı Tuhaf Bir Erkek'te. Lakin, Kalan, önceki kitaptır, Tuhaf bir Erkek devamı. Siz benim gibi amatörlük yapmayın. Yine de Tuhaf Bir Erkek daha başarılıydı diyebilirim.
Anlatı şiiri türünü bayılarak okuyan biri olarak ülkemizde bu denli başarılı bir şairin yaşamış olduğunu bilmek gurur da verici. Erbil, sol görüşlü ama çok gerçekçi, her şeye rağmen duruşu çok güzel bir yerde şairin. Beni Kalan'da üzen yerler sık sık 6-7 Eylül olaylarından bahsetmesi oldu. Haliyle Rumlardan da. Karadeniz kökenli olduğu için acaba bunlarda hayatından esintiler de yok mudur diye düşünmedim değil.
Anlatı şiirini konuyu hem dağıtıp hem de hiç dağıtmadan, insanı yormadan ve bıktırmadan yazmış, ne kadar övsem azdır kendisini. Benim gibi tez canlı, çabuk sıkılan birine bile kendisini
Floransa Büyücüsü, gerçekten okuduğum en dolu içeriğe sahip, en kaliteli kitaplardan biridir. Bir kitap bu kadar iyi olur yani. Kitapta tarihe tanıklık ediyorsunuz, Hindistan'dan dönemin İtalya'sına, Çağataylılardan Babür'e, oradan Osmanlı'yı da aşıp İtalya'ya varıyorsunuz. Dönemin İtalya'sında Machiavelli 'nin çocukluğuna, hayatına dair bir sürü şey öğreniyorsunuz. Türk tarihine ilişkin çok farklı bilgiler öğrendim bu kitapta.
Dini sorgulamalar, Rüşdie'nin dünyevi görüşüne dair birçok izlenim de edindim.
Tabi Arkaliya ile Kara Göz'ün aşkı.. Ben de yarattığını hüznü tahmin edebilirsiniz. Malum aşıkken her şey size sizden bahsediyormuş gibi gelir. Beni duygulandırdı baya, etkiledi de.
Salman Rüşdie bu kitabı yazana dek, bir sürü kitap okuduğunu söyler. Kaynakçada bulunan tonlarca kitap kanıtıdır bunun. Beni tek üzen kitaptaki tüm tarihi kişilikleri bulmama rağmen Kara Göz'ü bulamamak. Tek bildiğimiz varlığı.
Bu kitap benden 10 üzerinden 9.7 aldı kesinlikle.
