Sıla Aksoy
@silaaks
Entrepreneur / Manager
Boğaziçi
Antalya
Antalya, 12 Kasım 1998
24 okur puanıKasım 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·96 syf.·
2020 10. kitabı
Nobel ödüllü ve Kolombiyalı bir yazarımız. Bu aralar aşkı daha çok düşünmek istiyordum. Kulübümüzde de büyülü gerçekçiliği konuşuyorduk bu haftalarda. Kütüphanemde bu ikisini de içeren bir kitap ararken bu kitap karşıma çıktı. Birkaç kez okumuştum ama ilk günki heyecanımı neyse ki kaybetmemişim.
Bundan sonrası spoiler içerebilir.
90 yaşında ve aşkı hiç tatmamış bir adamın hikayesi bu. Aşkla nasıl tanıştığı ve aşk hayatında neleri değiştirdiğini anlatıyor. Özellikle aşkla tanıştıktan sonra kendini aynanın karşısında sorgulaması ve kendiyle ilgili birtakım gerçeklerle ulaşması beni etkiledi. Mesela çok dakik olduğunu ama buna insanların vaktini umursamadığı anlaşılmasın diye dikkat etmesi. Aşkla kendini keşfetti bir nevi. Aynı zamanda kendini değiştirdi de aşkla. 90 yaşına gelmiş bir adam senelerin alışkanlıklarını değiştirdi.
Önceden bir sürü kadınla parasıyla birlikte olduktan sonra 90 yaşında bir genelev patroniçesinden bakire bir kız istiyor. Orospulardan evlenmeye vakit bulamadım diyen adam, o kızla tanıştıktan sonra birlikte olmayı insanın aşkı bulamadığında elinde kalan bir teselli olarak görüyor. Kıza karşı olan aşkını bu kadar yoğun yaşıyor. Kıskançlık krizlerine giriyor, bir sürü çikolatalar, çiçekler getiriyor kız için. Kıza Delgadina diyor ama aslında kızın adı bu değil. Genelevin sahibesi kızın adını söylemek istediğinde ise duymak istiyor. Beni bu kısım çok etkiledi çünkü bazı şeyleri bilmemek veya gizemli bırakmanın, gerçekte olanlardan bizi daha çok etkilediğini düşünüyorum.
Reklam
Puan vermedi·250 syf.·
2020 9. kitabı
Merak ettiğiniz, tanımak istediğiniz yazarları tanımak için çok samimi bir yol bu kitabı okumak. İçindeki her önemli şahsiyeti tanımıyordum ama tanıdıklarımı da tanımadıklarımı da büyük bir zevkle okudum. Bence her kütüphanede bulunması gereken, ara ara belirli yazıları okunabilecek bir kitap.
8/10
2019 3. kitabı
Merhabalar, yazının devamı spoiler içerebilir.
Ahmet Haşim'in okuduğum ilk kitabıydı. Daha önceden birkaç şiirini mesela "O Belde", "Bir Günün Sonunda Arzu"yu bilir ve severdim. İlk olarak, bu kitabın normal seyahatnameler gibi olmadığını belirtmeliyim. Dıştan çok içe yani düşüncelere odaklandığını söyleyebilirim. Özellikle satır aralarında hep bir Doğu-Batı karşılaştırması vardır. Kitap "Harikulade" bölümü ile başlar. Seyahati harikuladelilikler olarak tanımlaştır Haşim. Ki bu tanımlayı bir hayli teşvik edici bulduğum için beğendim. Ve aynı zamanda "harikulade" ve "alelade" nin aynı cümlede kullanılması da hoşuma gitti. Ardından "Gece" bölümü geliyor. Bu bölümde ise dikkat çekici şey Haşim'in geceye şiirlerinden farklı bir şekilde yaklaşması. Bildiğiniz gibi Ahmet Haşim "geceler şairi", kurbağa şair" , şairlerin en garibi" olarak anılıyor. Burda geceler şairi kısmı önemli. Normalde gece konusunu çok kullanan ve seven bir şair nedense bu yazılarında geceyi hep korkulan bir şey olarak göstermiş. Örnek olarak, "İnsan, geceleyin nasıl yola çıkmağa cesaret eder?" cümlesini verebiliriz. Lakin, buna benzer örneklere kitap boyunca rastlayabiliriz."Bulgar Kırları" kısmında ise Bulgar'ı gurbet olarak görmediğini ve oraya karşı çok iyi duygular beslemediği Bulgar için "Fikrin henüz ziyaret etmediği dar alınlar" olarak bahsettiği kısımdan anlayabiliriz. İç sıkıntısı bölümünde ise kitabın tabiattan üstün olduğundan dem vuruyor ki bu kısmı ben çok garipsemiştim. Kımıldamayan ışıklar kısmında ise gece üzerine birçok şey görebiliriz. Alman gecesi kısmında ise yazar artık gurbette olduğunu hisseder ve Batı'ya girdiğinin bilincedir. Hatta öyle bilincindedir ki artık "Sanki bindiğimiz tren ansızın büyümüş, genişlemiş,eşya somlaşmış ve kibarlaşmıştı" demiştir.Doğu-Batı karşılaştırması
