Upekkha, yani sükûnet. Upekkha, kişinin değişimi etkileyebilme konusundaki sınırlı yeteneği çevresinde sükûnet içinde yaşarken duygusal olarak açık olduğu bir durumda acıya tanıklık etme deneyimi yaşamasıdır. Bu şefkat biçimi hem kendimiz hem başkaları için her şeyi hissedecek kadar sakin kalmak, her şeyi hissederken sakin kalmak ve değiştirilemeyeceğini bilmekle ilgilidir.
Kendimi öldürmeyeceğim ama size yanından geçtiğim bu binanın çatısından kafama bir piyano düşse yoldan çekilmek için acele etmeyeceğimi söyleyebilirim.
YAS VE İNTİHARA EĞİLİM: BİLMENİZ GEREKENLER
Yas zihninize, bedeninize, ilişkilerinize (her şeye) zarar verir. Sevdiğiniz kişi olmadan geçecek aylarla yılların düşüncesi ezicidir. Siz hâlâ orada enkazın içinde otururken, diğer herkesin hayatına geri döneceği düşüncesi ezicidir. Bu gerçek, kabul edilemeyecek kadar büyüktür. Birçok insan için her sabah uyanmaya devam etmek bir hayal kırıklığına dönüşür: Kahretsin, hâlâ yaşıyorum. Böyle düşünceler çok makuldür.
Sabah uyanmak istemediğinizi hissetmek yas sürecinde çok normaldir ve intihara meyilli olduğunuz anlamına gelmez. Ölmeyi istemekle yaşamamayı istemek aynı şey değildir. İnsanlar anlaşılır bir şekilde sizin güvenliğiniz konusunda endişelendiği için yas tutmayanlara bunu söylemek zordur. Ayrıca hayatta olmayı istemediğimizden bahsettiğimizde insanlar üzülebileceğinden, bu konu hakkında konuşmayı tamamen bırakırız ki bu tehlikelidir.