Sıla
@silaengin
Eötvös Loránd University
26 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her ne kadar okurken ara ara kitabın fantastik kısmını abartı veya zorlama bulmuş olsam da, sonuna geldiğimde üstüne düşünmek istediğim sorular ve fikirlerle buldum kendimi. İnsan bütün yaşanan acılara ve sıkıntılara rağmen, elinde seçeneği olsa her seferinde yaşamayı mı seçer? Bana sanki öyle olurmuş gibi geliyor. Hayat ne kadar kötü, acımasız, talihsiz olursa olsun, insan umutlarıyla yaşıyor, başına gelenlerle değil. Başına gelen bu kötü şeyin bitmesini umut ederek yaşıyor, güzel günlerin onu da bulacağına olan inancıyla yaşıyor, talihinin döneceğine, iyi insan olmanın karşılık bulacağına inanarak yaşıyor. Insan başına güzel şeylerin geleceğine çok kolay inanıyor ve ikna oluyor. Ben bu hayatı romantize etme girişimini çok değerli buluyorum. Sıradan ve tekrar üzerinden devam eden hayatlarımızda, her gün gördüğümüz gün batımını romantize edip tekrar ve tekrar hayran kalabilme yetisini korumak gerekiyor.
Hayatın kontrolu elindeymiş gibi bir ilüzyona kapılmak değil kastettiğim, ancak harekete geçme ve bir şeyleri değiştirme niyeti önemli. Günün sonunda sonuç ne olursa olsun, asıl kıymetli olan elinden geleni yapmış olmak. Bunu yaparken küçük şeylere dikkat edip keyif almaya çalışmak, her şeyi bir fırsat olarak görmek, ve maksimum deneyimi elde etmeye çalışmak gerekiyor sanırım. Ne de olsa zaman ve imkan kısıtlı. Hayatta olmanın dayanılmaz mutluluğunu ve hüznünü her gün üstümüze bir ceket gibi giyip karışıyoruz insan kalabalığına. Dönüp baktığımızda hissettiklerimiz ve anılarımız kar kalıyor, iyi kötü farketmeksizin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sanırım her duygu sadece sözcüklerle ancak bu kadar hissettirilebilir. Daha önce nasıl tanımlayacağımı bilmediğim duyguların tasvirini okurken, her seferinde gerçekten tam olarak böyle oluyor diye düşündüm kitabı okurken. Basedilen yıllar kabaca 1970-2002 yılları arası. Bazı platformlarda izlediğimiz uzun sezonlar yayınlanan Amerikan komedi dizilerinin yayınlandığı yılları da kapsıyor. Kitabı okurken insan istiyor ki herkese yardım etsin, şu dünyaya bir iyiliği dokunsun, birilerine tutunacak dal, umut olsun. Erişmek için uğraştığımız, kötü diye burun kıvırdığımız, bir ömür elde etmeye çalıştığımız her şeyden nefret ettim. Hayat bu olmamalı, hiçbir zaman bu değildi. Ve hiçbir zaman bu olmayacak.
Evet, Amerika’nın ve SSCB’nin uyguladığı uluslararası politika sebebiyle bu hale gelen bir ülkeden, yine Amerika’ya kaçarak kurtuluş yolu aramak ironik. Ama yadırganacak bir durum değil, böyle bir ortamdan olabildiğince uzağa kaçma isteğini ve böyle bir ihtimalin tekrarlanmayacağını düşündüğünüz bir yerde ömrünüzü geçirme isteğini gayet doğal karşılıyorum.
At sineği partisi
Ben felsefenin ağır anlam içeren ve bir sonuca varamayan tartışmalarını bazen sıkıcı bulan bir insanım ne yalan söyleyeyim. Tabiki biliyorum felsefe birikerek ilerlemez bilim gibi, yığılarak birikir evet. Ama benim de yapım böyle sonuç görmek istiyorum ahaha. Neyse incelememize dönelim. Şöyle ki Platon’a bir kez daha minnettar kalıyorum bu olayı aydınlattığı ve tarihin bilinmeyen dönemlerine dair ışık tuttuğu için. Sokrates ise sokakta gördüğü gençlerle yaptığı muhabbetler olsun, toplumu dönüştürme ve uyandırma çabası olsun yaratılan en ufak ışığın hükümetler için ne kadar büyük bir sorun olacağını gösterdi. Dinsizlik sadece gösterilen suçlamaydı. Tabi ki asıl neden hiçbir zaman dinsizlik ya da çok dindarlık olmuyor. Potansiyel iç karışıklık yaratacak tüm tetikleyicileri ortadan kaldırmak için, hükümetlerin her zaman bir gerekçesi vardır ve bu gerekçe asla aslında rahasız olunan şey değildir. Bunun Atina da yapılmış olmasına şaşırmadım çünkü MÖ. Atinası. Toplumsal dönüşümlerin merkezi. Sokrates ise “at sineği” benzetmesiyle beni gerçekten çok etkiledi. Bu kitabı okumuş olmasam bu anlamlı çağrışımdan uzak kalacağımı düşünmek beni üzüyor. Sonuç olarak savunmasını yaptı ve bir zindanda zehrini içerek öldü. Yanına gelenlerin ağlamamasını söylerken bile mantıklı düşünceleri vardı. Son ana kadar, insanları sorgulamaya itti, kendi varlıklarını, olayları, durumları sorgulatmaya çalıştı. Şuan günümüzde bile bunu yapmaya devam ediyor. 2500 yıllık çaba hala bir sonuç getiremiyor. Sorgulamadan olmaz, sadece sorgulamak yetmez. At sineği kalın
İnsana insan olmayı hatırlatan bir kitap kesinlikle. Her ne kadar klasikleşmiş bir konu üzerinden gidilse de, dönem hakkında aydınlatıcı ve karakterler arasındaki hisleri okuyucuya çok net, abartısız aktaran bir klasik. Ana karakterlerin ilişkisi inişli çıkışlı olsa da karşılaştıklarında aralarında geçen konuşmalar her daim yüzümde buruk bir gülümseme oluşturmuştu. Kendi kendime karakterleri teselli ettiğim zamanlar bile oldu. Ne varsa eskide varmış dedirten bir eser , böyle saf duygularla ruhu arındırmak lazım arada.
Aslında psikolog falan olmayacağım. Tıbbi terimlere hakim de değilim. Ama psikolojiye ve psikolojinin insanların günlük yaşamlarına ilişkin yaratabileceği sorunlara ilgim var. Kitap araştırması yaparken bu kitabı bulmuştum ve okurken lise öğrencisiydim, şuan üniversite mezunuyum :) o zaman bana 15 hikayenin hepsi de ilginç gelmişti ama en çok unutamadığım beyin sisi olayıydı. Kimsenin aklına gelmez su tüketiminin aşırı olmasının sonucunda hafıza sorunları yaşanacağı. Bu kitabı ilginç yapam şey ise gerçek hikayeler olmasıydı. Vücudunuzda bir yerinize sürekli olarak zarar veriyorsanız belki de o bölgenizden hoşlanmıyorsunuzdur? Bilinçaltının insana farkettirmeden su yüzüne çıktığı hikayelerdi çoğu ve insanı biraz paranoyaklaştırmıyor da değildi açıkcası. Güzel, etkili ve akıcı bir kitap. 3 günde okuduğumu hatırlıyorum. Tavsiye ediliiir
