susmak ne kısaymış.
sen böyle ne güzel sonsuza kadar susalım diyorsun.
sonsuzluk bir gün herkesle konuşur sevgilim bunu da biliyorsun.
sen gittin ve herkes ölmeye başladı
etrafımı saran karanlık ağaçlar bana fısıldıyordu ve ben onları seviyordum.
yıldızlar yukarıda parıldıyor ve ben onların aydınlık selamlarını soluyordum.
bir yerlerde söylenen şarkıları işitiyor ve benim için söylendiklerini düşünüyordum.
yüreğimdeki kabuğu kırdıktan sonra bir anda her şey benim olmuştu.
kendimi bırakmanın, kendimi armağan etmemin sevinci içimde kabarıyordu.