Psikolojik Danışılan
@silanblmr
"Nosce te ipsum"
Şu anda okuduğu kitap
^Semrad, bireyin en büyük ıstırabının sevgi ya da kayıpla ilgili olduğunu ve terapistlerin görevinin bireylere yaşamın gerçeklerini iyisiyle kötüsüyle "kabul etmesi, deneyimlemesi ve katlanması" için yardım etmek olduğunu öğretti. "Çektiğimiz acının en büyük kaynağı, kendimize söylediğimiz yalanlardır." derdi, yaşadığımız deneyimlerin her yönü hakkında dürüst olmaya iterdi bizi.^
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Karısını Şapka Sanan AdamPsikoloji
Nöropsikoloji, fizyolojik psikoloji alanlarına ilgisi olan ruh sağlığı uzmanlarının okumaları için önerebileceğim bir kitap. Travma merkezli fakat salt duyguları ele alarak vaka analizi yapan kitaplara ilaveten bu segmentte bir kaynağı incelemek beden-ruh ilişkisini göz ardı etmemizi de engelliyor diyebilirim. Ayrıca yazarın kitabın bir bölümünü farklılıklara sahip bireylere ayırması da -çoğu zaman ihmal edildiğini düşünmem sebebiyle- gönlümü kazandı. Keyifli okumalar...
"Kişinin IQ'su ne olursa olsun, ruh armoniktir. Bazı kişiler ve bazı temel bilimciler ile matematikçiler için bu ahenklilik hissi (sense of harmony) belki de temelde entelektüel bir durumdur. Yine de entelektüel olan her şey, aynı zamanda bir şekilde 'anlam' ile bağlantılıdır. 'Anlamlı' kelimesi bir şekilde kişisel olanı ifade eder; çünkü kişi herhangi bir şeyi kendi kişiliğiyle kurduğu ilişki üzerinden anlamlandırır. Bach'ın eserleri Martin A.'ya 'dünyanın, gün ışığına çıkmamış dersini, hiyeroglifçe' vermiştir. Yine de bu ders, özgün bir biçimde Bach'a aittir. Martin A. ise bunu hissetmiş ve babasına duyduğu sevgiyle ilişkilendirmiştir."
Ara sıra epileptik auralar yaşayan Dostoyevski bunlara uygun tarihi paralellikler bulur ve bunlara önemli anlamlar atfeder; "Sadece 'an'lar vardır ve bu anlar sonsuz uyumu hissedebildiğiniz beş altı saniyelik zaman dilimleridir... Bu anların yaşattığı en kötü şey ise, ürkütücü bir berraklık ve esrime duygusudur. Eğer bu durum beş saniyeden fazla sürerse ruh buna katlanamaz ve uçup gider. Bu beş saniye içinde tüm varlığımı bütünüyle yaşar, gerekirse bunun için hayatımı bile veririm. Üstüne üstlük büyük bir bedel de ödemiş olduğumu düşünmeden..."