'Ve tüm bunları öfkenin alttan alta tınlayan o korkunç hırıltılı sesi ve mutlak bir mahkumiyet kararıyla söylersin. Bugün bu ses karşısında çocukluğumdaki kadar titremeyişimin biricik nedeni, çocukluğun o katıksız suçluluk duygusunun yerini kısmen ortak çaresizliğimizin sezgisine bırakmış olmasıdır."
"Benim gözümde, haklılıkları düşüncelerine değil, kişiliklerine dayanan tüm zorbaların sahip olduğu bir gizemlilik kazandın. En azından bana öyle gelirdi."
"Hızlıca iyileşmek için kendimizi o kadar çok hırpalarız ki, otuzumuza geldiğimizde artık tükenmiş oluruz. Her yeni başlangıçta karşımızdaki insana verecek daha az şeyimiz kaldığını fark ederiz. Ama artık canımız acımasın diye kendimizi hissizleştirmek de ne büyük kayıp!"