Sekiz yaşında iken soğumuştu kalbi. Buz gibi, sevgisiz, mutsuz , karanlık bir mezar gibi soğuk bir kalp... Fakat onun kabahati değildi bu... Onda eksik olan sevgi değildi. Eksik olan imkândı. Sevme imkânı, sevme alanı, sevilecek kimse...
"Jan Valjan çevrende seni yücelten pek çok sesler duyacaksın. Ne var ki kimsenin asla duyamayacağı bir ses, karanlıkta seni daima rahatsız edecek. Ancak şunu da unutma ki, bu kısa dünya hayatının sonu geldiğinde, Tanrı'nın huzuruna çıktığında beraberinde ancak seni lanetleyecek o sesi götüreceksin."