sıla
@silaqq
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben de instagramda çok övüldüğü için merak edip okumak istedim. Yılın en iyi romanı seçilmesine şaşırdım. Evet yayın dünyasındaki zorlukları anlatışı güzel fakat pek ilgisi olmayan kişiler için sıkıcı gelebilir. Ayrıca değindiği konular güncel ve doğru ama devamlı kendini tekrar ediyormuş gibi geliyor; twitter ahalisinin linç kültürü, yayın dünyasındaki zorluklar ve kıskançlıklar. Psikolojik çıkarımlar yapmanızı gerektiren bir olay da pek yok çünkü karakterin kıskançlığını, inkârını, kabullenişini, korkusunu ve pişmanlığını gayet görebiliyoruz. Sonu için de karakterin içsel bir çatışmasıyla muamma yaratılmak istenmiş ve bir nevi gerçekten pişman olmadığını anlıyoruz ama hezeyanını görmek daha çarpıcı olabilirdi belki de. Havada kalmış, bir devamı varmış gibi hissettim ben. Kısacası kesinlikle alınıp okunması gereken bir kitap olduğunu düşünmüyorum ama yer yer akıcı, merak uyandıran ve yazmakla ilgilenen kişilerin hoşuna gideceğini düşünüyorum.
Kitapta 5 ayrı ölüm hikayesi okuyoruz; hepsinin sosyoekonomik düzeyi ve yaşları birbirinden farklı. Yoksulu da var zengini de orta hallisi de, sonuç olarak ölüm hepsinin kapısını çalıyor. Ölümün yaşı, zamanı olmadığını hatırlatan dili güzel fakat duygu betimlemelerinin fazla olmadığı okunması gereken bir kitap diyebilirim.
Ayrıca ölen kişinin uğurlanışı, cenaze töreni, mezarlığı gerçekten öleni ilgilendiriyor mu? Yoksa sadece kalanların düzenlediği bir gösteri mi bu hiçbir anlamı olmayan.
Su yüksek yerlerden alçak yerlere akardı. Yerçekimi kanunu böyleydi. Duygular da yerçekimine göre hareket ediyordu. Bağınız olan, duygularınızı paylaştığınız birinin karşısında yalan söyleyip paçayı kurtarmak zordu. Gerçekler ortaya çıkmak isterdi. Bu, özellikle üzüntünüzü ya da hassasiyetinizi gizlemeye çalıştığınız zamanlarda geçerliydi. Üzüntünüzü bir yabancıdan ya da güvenmediğiniz birinden saklamak daha kolaydı.
