O gece bir ara babamı gördüm odada; beyaz önlük vardı onun üstünde, olduğundan daha uzun görünüyordu. "Baba" dedim, "ölmemişsin, ölmemişsin işte." "Bilemezsin ki bunu" dedi, "daha çok küçüksün aklın ermez ki." "Ama" dedim "seni gördüğüme göre demek ki ölmemişsin." "Beni sen görüyorsun, ben kendimi görmüyorum, belki de sana göre ölmedim, kendime göre öldüm" dedi. Uyumuşum
.....zayıflığımızı belli etmek istemediğimizde, İyiyim,deyip geçiştiririz ya öyle söylemişti,hatta ölecek durumda olsak bile iyiyim deriz, kabaca buna yiğitliğe bok sürdürmemek denir, olayları böyle mantıksızca tersine çevirmek yalnızca insan türüne özgüdür.