Sena İlayda
@silayday
Tıp Fakültesi
7 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
...insanlar daha çok bir meşaleye benziyorlardı; birileri üfleyinceye kadar yanarlardı. Ne kadar nadir diğer insanların yüzleri sizi sizden alıp, kendi duygularınızı, en derin titrek düşüncelerinizi size yansıtırdı?
Reklam
İnsanlar birinci mevkide giderken edebiyat yük katarına atılırsa, dünyanın anası bellenmiş demektir.
Ölümü umursadığı yoktu ama yaşam çok şey demekti. O yüzden de idam hükmü verildiği andaki duygusu korku değil özlem oldu.
Paranın ya da şiddetin ya da ölümün gücünden büyük bir güçtü elindeki: insanlarda sevgi uyandırmanın yenilmez gücü. Yalnız bir şey yetmiyordu bu güç: kendi kendisinin kokusunu almasını sağlayamıyordu.
İnsanın özü, her şeye şaşırtıcı bir şekilde alışmasıdır. Doğada insanın uyum sağlamayacağı hiçbir şey yoktur. Ne at, ne köpek, ne farenin böyle bir özelliği vardır. Doğru, tanrı insanı yaratırken onun yazgısında ne acılar olduğunu biliyordu ve bu yüzden ona büyük bir güç ve sabır verdi. Bu iyi midir yoksa kötü müdür söylemesi güç.
Reklam