Akıcı ve eğlenceli..1000Kitap
Çok iyi ve başarılı bir sahaftan ne olduklarını bilmeden; amann okuyamasam da başkasına veririm diyerek seri olarak aldığım kitap dizisiydi kendisi..
Kitabın şömizindeki tasarımı ve ilk sayfada ilkokul defterlerindeki gibi bu kitabın sahibi başlığı altında isminizin yazılması için ayrılmış sayfayı görünce 37 yaşındaki bendenizin kitaba başlama işi pek tabi zorlaştı.. :))
Kitap basit ve akıcı anlatımı ile kocasından yıllar önce boşanmış, kız çocuklarıyla yaşayan üniversite hocası annenin hem yeni işinin hem yeni sevgilisinin orda olması sebebiyle hikaye son ikamet edecekleri memleket olan İngiltere'de başlıyor..
İlk başta kendi tuttukları evde yaşayan daha sonra annelerinin sevgilisi Ernestin evine taşınan ailenin büyük kızı Liv'in kendisini yeni tanıştığı üvey kardeşi ile arkadaşlarının rüyalarında bulmasıyla hikaye olgunlaşılıyor..
Grup içinde zaman geçtikçe hikayeyi anlamaya çalışan ve grupta benimsenen Liv işin ciddiyetini anladığında serinin ilk kitabının sonuna gelmiş oluyorsunuz..
Kitabın son sayfasına kadar hikaye ayakta, heyecan stabil ve merak hep yüksek. Pek edebi metinler bulunmayabilir, kitabın sonunda insana; iyiydi de bana ne kattı diye sordurtabilir ama eğer ağır bir kitaptan çıkmışsanız veya uzun zamandır okumaya ara vermişseniz tam size göre seçim olabilir bence.. :)
kitabi tek gunde okudum asiri akiciydi, bu yazarin anlatim dilini cok begeniyorum ve kurgulari da cok ilgi cekici. olaylar nereye baglanacak merak ediyorum acikcasi. kitaptaki ask kismiysa o kadar heyecanlandirmadi maalesef. yazarin diger serisindeki gwen ve gideon etkisi vermedi...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Buluttan Kale
Puan vermedi·432 syf.··
Beğendi
·2025 15. kitabı
·14 günde okudu
·Okunma: 11 Ağustos 2025 09:35
Buluttan Kale benim için ortalama bir kitaptı. Yazarın daha önce Aşk Tüm Zamanların İçinden Geçer (çok sevmiştim) ve Silber (pek sevmemiştim) serilerini okumuştum. İkisinin de türü fantastikti. O yüzden Buluttan Kale'ye de fantastik bir kitap diye başladım. Çünkü gerek ismiyle gerek kapağıyla tam bir fantastik bir kitap gibi geldi bana. Bu arada kapağa bayıldığımı söylemek istiyorum. Yazarın yazım dilini, anlatım tarzını seviyorum; yormayan, akıcı bir anlatımı var. Kitabın 3/4'ü çok sakin ilerliyor, genel olarak oteldeki misafirler anlatılıyor. Bence kitap biraz daha hareketli ve Yasaklı Kedi de Tristian olsaydı çok daha güzel olurdu. Buna rağmen çerezlik bir kitap olarak okunabilir.
COK eglenceliydi. Kerstin Gier'nin (hâla soyadinin—ve aslinda adinin da ama adiyla ilgili en azindan bir tahminim var—nasil okundugunu bilmiyor olusum ne ayip) hangi kitabini okursam okuyayim o kitap o hafta ya da ayki en sevdigim kitap oluyor. Bu kitap lezzetli mi lezzetli bir vanilyali aycoregi tadindaydi. Hem de Lottie'nin pisirdiklerinden. Dolayisiyla kitabin sonundaki o tarifi ilk firsatta deneyecegim, sonucta ucuncu kitap gelene kadar en az bu kitap kadar keyifli bir seye ihtiyacim olacak:)
Bu kitabı yıllar önce okumama rağmen bir iki detay hariç hiçbir şeyini hatırlamadığımı fark ettim, elbette önemli bir ayrıntı değil. Gier kitaplarında dişe dokunur bir aksiyon işleyemese de konularıyla, anlaşılır anlatımıyla insanı hiç yormuyor bilakis eğlendirmeyi biliyor. Bu yüzden ben de keyifle okudum. "Aşk Tüm Zamanların İçinden Geçer" serisinden daha mı iyi? Bilmiyorum, bunun için serinin diğer iki kitabını da okumalıyım!
Kerstin Gier'e (artik nasil okunuyorsa) bayiliyorum!
Kerstin Gier'i lise ikide okumaya baslamistim, "Ask Tum Zamanlardan Gecer" serisiyle. Okulla TUYAP'a yaptigimiz bir gezide en yakin arkadasimla almistik kitaplari. Sonra serviste okula geri donerken ve herkes uslu uslu yerinde oturup gunun ganimetlerini incelerken, o parlak pembe-mavi-turkuaz renkli kitaplarimiz herkesin dikkatini fazlasiyla cekmisti. Simdi 26'yim ve hâla arada geri donup okurum da hani :)
Kerstin Gier'nin kalemini cok seviyorum ben. Kalemi sanki her kitapta hep pembelerin, coskulu balo salonlarinin ve eglencenin bir resmini ciziyor. O mizah dolu diyaloglara ve betimlemelere dahil ettigi populer kultur ogelerini bile seviyorum. Olaylari, mekanlari ve karakterleri hic sikmadan olabilecek en keyifli ve "relatable" sekilde anlatiyor. Buyuk bir ustalik bana kalirsa. Icinden cikamayacagimiz, metaforla dolu upuzun cumleler kurup bak-bana-ne-kadar-da-derinlikli-bir-kitap-yazdim kasintiligina girmek yerine az lafla cok sey anlatiyor yani. Ve her seferinde agzi iyi laf yapan ve mizahi yonu baskin karakterlerini gormek de cok hos. Liv ve Mia Silber'in Gwendolyn ve Leslie'yle benzerligini gormek benim icin guzeldi.
Sadece bir noktada olaylarin ergenler arasinda donup durmasindansa tipki "Ask Tum Zamanlardan Gecer"deki gibi, olanlarin aslinda cok ciddi bir duzenin bir parcasi oldugunu gormeyi bekledim. Hani biz sonradan basrol karakterle sunu ogreniriz ki, aslinda tum olanlari kontrol eden bir loca, baslarinda da bir "master" vardir ve olaylar gelisir gibisinden. Ama henuz ikinci kitabi okumadigimdan bunu soylemek icin erken de olabilir tabii. Hos, bir yandan hosuma da gitti. Tum o kurallari, duzeni ve takip etmemiz gereken bir ust akli okumak yerine gayet chill bir sekilde ne yasanacaksa onu okuduk ve hikaye birinci kitap icin bitti yani.
Hemen ikinci kitabi