“Belədə qəzetə çıxarmaqdan savayı bir qeyri əlac yoxdur ki, kağızın üstünə yazılmış doğru sözlər qapı-pəncərələrdən o iman mənzillərinə çata bilsin. Heç olmaz ki, doğru söz yerdə qalsın. Hər ildə on qəzetə oxuyanlardan birisi oxuduğunu qansa, onların qədəri ilbəil artar. “
Çoğumuz ortalıkta koşturup herkesle konuşamayız, dünyanın bütün şehirlerini tanıyamayız; zamanımız, paramız veya o kadar çok arkadaşımız yoktur. Sıradan insan onlarln yüzde doksan dokuzunu ancak bir kitapta görebilir.
Bana neden artık aşk peşinde koşmadığımı hatırlatmıştı, inkâr edemezdim ama bunun nedeni ona karşı hâlâ bir şeyler hissetmem değildi. Bana kalbimi birine açmanın kaçınılmaz acılara sebebiyet vereceğini çok iyi öğretmiş olmasıydı.