Umut

Zaman hayallere sığmayacak kadar kısa Sevgin ömrüme taşacak kadar çok Ve ben hangi yerinden seveceğimi Bilmeden yollarına düştüm Payıma düşen yalnızlığına düşecek kadar hüzün,sonsuzluk kadar derin…
Edebiyat
Reklam
Çığlıklar atıyor mavi, çırpınıyor kuşlar gökyüzünde Gülen martı sesleri,maviyi kucaklayıp sarıyor sanki ruhum onlara baktıkça… insanlar neden bu kadar suskun sanki herkes suskunluğunu içime boşaltır. Nehirler akar ırmaklarıma,içim çöl,içim harap Oysa kuşlar bu kadar mutluyken neden susar ki insan,koşmak varken neden yürür Hangi yalnızlıktan tutsak bir elimiz karanlık oysa gökyüzü oysa kuşlar bu kadar hayat doluyken güneşe güne ve akan bu sele susmak neden…
Edebiyat
kalbi kırık her hüznün yolu beni buluyor…
Edebiyat
ve ben sensizliğin kuytusuna düştüm…
Edebiyat

Umut

, bir kitap okudu
Puan vermedi·116 syf.·
2022 9. kitabı
Stefan Zweig
7.4/10 · 150,9bin okunma
Reklam