Umut
@simao
32 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·478 syf.·
2024 4. kitabı
Reklam
Denizinde kaybolan bir balıktım
Yokluğunda savrulan bir yaprak
Öylece kala kalmış sonu olmaya hazır
Olmayan binlerce kelimeye sırtını dönen bir mısra
Soğuk bir suyum gökyüzüne küsüp düşmüş
Hiç susmamaya ant içmiş bir çocuğum içimde ağlamaktan usanmış
Sevginin bir kez ölmek olduğunu bilip
Gözlerini kapayan bir yabancıyım işte
Toz toprak yer yel içinde
Vurgun bir yol virgüllerime küsmüş
Uzaklardan piyanosunu acılarına
Harcamış bir sanatçı
Ah vedasız düşen nağmeler
Hep derdine dokunur parmaklar
Notasız,noktasız bir sonsuz acı
Gel seninle gitmeleri konuşalım
Dalgaların ruhuma vurduğu gel gitleri
Sen bir kayalık misali sana savrulan sevgileri parçalayan özlemini
Ah sevgili
Derinliğine düşen milyonlarca
Sevdaya düşen yıldızlardan konuşalım
Yakamozu çoktan kaybettik
Biz seninle az teselli bulan kayıp giden yılazlaro konuşalım
Biri durdursun içimdeki zehir zemberek seni
Kalemi alsın,saçlarını saran ruhuma bir bir toplasın
Annem yatağıma gelip üstümü örtsün
Biri sen giderken içindeki acıya bir bardak su versin
Bir yazmaktan kurtarsın beni
Azrail bile bir kez gelirken can almaya
Sen böyle her tren sesinde her yağmur kokusunda her zifiriye düşüp beni alıp götürmesen ahhh hangi şair anlar beni hangi roman yazar hangi sevda benle başlar benle biter
Bırak şu kalemimdemek kolay gel de mürekkebime biraz sevinç kat hadi durdur şu içimdeki sensiz sonları
Biri gelip alsın işimden seni her şeye ragzıyım uykuya bile
Reklam