Umut

Bir gülüşü var kimse görmesin kıskanmanın da bir adabı var Bir elleri var sanki kalbim Ellerinde atan… Bir bakışı var zamanın akrebine,yelkovanına Bilmem nesine nesine Bir yürüyüşü var Bütün sokak ona hayran Bir hüznü var bin yıldır Acısına ağlayan yalnız bir adam Bırakan
Edebiyat
Reklam
Ve sen giderken son yaprağıda yanmıştı Zamanın
Edebiyat
Sen sen ol şair arkadaş İncitme kalpten düşen nağmeyi Sen sen ol şair arkadaş Beklediğin o şiir asla dönüp girmez dergahından içeri
Edebiyat
Sen şiir ol Ben yoluna tutsak,kapına düşmüş bir köle Sen şiir ol Yağmur yerine mürekkebine susamış bir toprak Sen şiir ol Bütün yazmaların içinde narin bir kırlangıç belki bir ceylan Ürkütmeye korkan bir misafir gibi Öksüz bir çocuğu üzmekten korkar gibi Sana aşk olan
Edebiyat
Her şey gidiyor bak sevdiğim Önce sen gidersin Sonra beklemekten usanmadığın trenler Bir martının içli sesi Denizin mavisine düşen bir yosun kokusu Sonra sen yine gidersin Her gece gelir bir parça Seni alır gidersin Belki bir gün bende giderim Ama yine seni alarak benle
Edebiyat
Reklam