Umut

Karanlığa güzel bir şey yazmaya benim aydınlığım yetmez
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Beni sevmek sana bahşedilen en büyük kötülüktü bunu giderek kendine binlerce kez yaptığını gösteren bir zaman için biraz zaman ve bir ayna yeter sana
Edebiyat
Saatler bile sessizliğine ortak Zaman senden başka her şeye yeni bir an Bir kalp bile her vuruşunda sana uzak Ve aynı ritminde kayboluşuna kapıları Açan bir hırsız sanki Yeter kaçma artık bir gülüşümde Kal Gözlerimde Ellerimde Kanımın en küçük kızıllığında Seni alan bir zamana tutsak etme Sesin çoktan gitti Sonra ellerin Sonra gülüşün Son bir kurşun kaldı O da gözlerin Kalbin her atışında korktuğun Seni unuttuğum bir anda namlunun bütün seni seven bir ömrü yokluğa ateş eder gibi Seni hiç yaşamamış gibi Benden öldürmesi Oysa mevsimler bile başkaydı sende Güneşin hala yüzümde Sıcak ve rengi tarifsiz bir ahenk Gülüşler vardı hani zamana renk katan Bir kuş kadar narin ellerin Yokluğu bir yalan olduğunu kahkahalarla Anlatan sesin Oysa hangi mısrada kaldı bilmeden Yırtılan bir kitap gibi kaybolan kelimeler Hisler ve bir gözlerin kaldı işte
Edebiyat
Kaybetmek Bir sonbahar zamanını yaşamak gibi Ağaçlarının yapraklarını koruyamamak Rüzgarlardan nede yağmurdan Her düşen yaprağından çıplaklığın İçine sinmesi Acıya bir özlem daha eklenmesi Seni terkeden kuş cıvıltılarının Bir böceğin bile sende medet ummaktan vazgeçmesi O büyük ayrılığın içine bir gök yıkılır gibi Ruhuna şimşeklerin çarpması En yalnız mevsime biraz daha üşümek Uzak bir yerlerde düşen bir yağmurun Bile hüznünü tüm benliğinle yaşamaktır Kaybetmek Ve anlamaktır aslında Sonbaharını senden başka paylaşacağın Kimse olmaması Bir Sevda adresinin en küçük mısrasından bile geçmemesidir Kesilmeyi bekleme umudunun bile Sondan ibaret olmasıdır Ve aslında bir kaybedişin hikayesi Yeniden doğmak olduğunu dizlerinin üstüne çöktüğünde çaresizliğini senden Daha değerli olduğunu yüzüne vurduğunda uyanmaktır
Edebiyat
Gitme kal yanımda Geceler soğuk ve karanlık Adımların narin ve hafif Rüzgar ol es ruhuma saçlarım senden Essin senden bulsun bulutlar yağmuru Üstüme düş azap çeksin ıslaklığın tenimde Dur gitme kal Geceler soğuk ve karlı Her gece sensiz karanlık karlar yağar üzerime Kaybolur bir aşk sensiz Bir haykırış inler Sevda düşer yerlere Gök yarılır sevdanın hicranıyla Sen sen bul beni Bir çiçeğin kokusunda Bir kedinin bakışında Bir kuşun uçuşunda Sen yine de gitme Ben ben bulurum seni içimin tüm tümevarımlarında Sokağımın yanan lambasında Ben bulurum kendimi sende Umut
Şiir