Yorgun gemiler geçer karanlığımdan
Sislere bata çıka bir yorgun gemi
Havada bir yalnızlık işitilir
Ruhum da bir acı,bir çığlık işitilir
Müzik hiç dinmeden çalar
Ve hüzün bir yağmurla buluşur
Ve sen hayallerime gelir gidersin
Yorgun gemilerim,rüzgarlarda savrulur
Her gün bir parçası dökülür
Yalnızlık denizine,sanki bin parça…
Ahh hangi acının tarifisin sen
Bulamıyorum,zamanın sessizliğini
Bir şarkı ruhuma dokunuyor
Tedirgin duygular vuruyor,her dinlediğimde
Sesini,ince ve hüzün buluyor beni
Yorgun gemiler, yanaşıyor ömrüme
Oysa bir tek ben olmalıydım
Bu yalnız yerde,kimseye değmemeli
Yalnızlığım ve karanlığım…
Bırakın gürültünüzü,bir ses daha duymaya
Gücüm yok ve hangi haykırış sustura bilir
İçimdeki sessizliğimi,biraz daha uzaklaşın
Benden çünkü ben yalnızlar senfonisiyim
Yorgun ve kırgın bir gemiyim….
Umut