Reklam
"Çok zaman harcadım, şimdi zaman beni harcıyor" demişti biri ama kimdi, bilmiyorum. Nasıl doğru ve yerinde bir sözmüş.
Herkesin kalbinde kimseye göstermediği bir kıyısı vardır.
Sessizliğin, yorgunluğun, tükenmişliğin, bırakılmışlığın gizlendiği bir kıyı...
Kalbine iyi bak çünkü şimdi o kıyıdayız...
Sende haklısın..
Kırıldığım şeyleri söylerken sana göre boş konuşuyorum.
"Bak şimdi hiç konuşmuyorum."
*_ÇOCUKLAR GİBİ_*
_Bende hiç tükenmez bir hayat vardı,_
_Kırlara yayılan ilkbahar gibi._
_Kalbim her dakika hızla çarpardı,_
_Göğsümün içinde ateş var gibi._
_Bazı nur içinde, bazı sisteydim,_
_Bazı beni seven bir göğüsteydim,_
_Kâh el üstündeydim, kâh hapisteydim,_
_Her yere sokulan bir rüzgâr gibi._
_Aşkım iki günlük iptilâlardı,_
_Hayatım tükenmez maceralardı,_
_İçimde binlerce istekler vardı,_
_Bir şair, yahut bir hükümdar gibi._
_Hissedince sana vurulduğumu,_
_Anladım ne kadar yorulduğumu,_
_Sâkinleştiğimi, durulduğumu_
_Denize dökülen bir pınar gibi._
_Şimdi şiir bence senin yüzündür,_
_Şimdi benim tahtım senin dizindir,_
_Sevgilim, saadet ikimizindir,_
_Göklerden gelen bir yadigâr gibi._
_Sözün şiirlerin mükemmelidir,_
_Senden başkasını seven delidir,_
_Yüzün çiçeklerin en güzelidir._
_Gözlerin bilinmez bir diyar gibi._
Reklam
Reklam