siimeri
@simerii
10 Haziran
57 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Davranışınızı değiştirmek istediğinizde kendinize sadece şu soruları sorabilirsiniz:
1. Nasıl görünür kılabilirim?
2. Nasıl çekici kılabilirim?
3. Nasıl kolaylaştırabilirim?
4. Nasıl tatmin edici kılabilirim?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu, bütün insan davranışlarının ardındaki geri bildirim döngüsüdür: Dene, başarısız ol, öğren, farklı şekilde dene. Pratikle işe yaramaz hareketler silinir ve işe yarayan eylemler pekişir. Alışkanlık böyle oluşur.
İyileşmeler, benliğinizin bir parçasına dönüşene kadar sadece geçici olur.
* Hedef bir kitap okumak değil, okuyan birine dönüşmek.
* Hedef bir maraton koşmak değil, koşucuya dönüşmek.
* Hedef bir enstrüman çalmayı öğrenmek değil, müzisyene dönüşmek.
Bir haftalık sohbetlerden, bazı sözlerini akıl defterime yazdım. Bunları Sarıcaköy'e vardığım zaman çocuklara ezberleteceğim: "Her ne ki arıyorsun; aradığın ancak sensin... İyinin de, kötünün de fidanı senin içinde büyür... Her meyvenin içi, kabuğundan yeğdir... Sen göremiyorsun diye bu âlem yok değildir... Âlemin varlığını ancak kul olarak anlayabilirsin... Allah Muhammed'i önce kul, sonra resul edindi. 'Abdühü ve resulühü' demekten murat, kulluğun peygamberlikten önde geldiğidir... Allah'a karşı tam kul olmak, varlığa karşı tam hür olmak anlamına gelir... Dünyanın hürriyeti Allah'a kul olmakla mümkündür. Nitekim Hz. Peygamber'in bir adı da Abdullah'tır; yani Allah'ın kulu..."
Edebin insandaki en değerli meleke olduğunu, onu kötü hal ve hareketlerden vazgeçirdiğini söylüyordu. Bozkırın her zamankinden ziyade edebe ihtiyacı olduğu bir zamanda yapıyordu bunu. Sık sık "Edeb ya hû!" hitabıyla sesleniyordu. Sanki edeb duygusu dergâha bir resmiyet veriyordu. Garip olan ise, sevgi ve dostlukta resmiyetin yeri olmayışıydı. Burada edeb sayesinde resmiyetin adı sevgi, sevginin adı resmiyet olmuş, birbiriyle hoş geçim içinde sürüp gidiyordu.