Herkes, asıl başarının çukura düşmemek olduğunu söyledi. Halbuki çukura düşmesine rağmen tekrar devam etmenin asıl istikrar olduğundan kimse bahsetmedi. 
Ne kötü! Bugüne kadarki kavgalarından kendisini başkalarından ayrıştırarak sağ çıkarken, aslında tam da herkesten bir parça taşıdığıyla yüzleşmesi insanın! Kendi iç tüzüğüne karşı koymak ne büyük cesaret! Oysa asıl gerçek demokrasi, aklın kendi kendini yönetebilmesi.
Kötü giden şeyleri bitirebilme kabiliyeti bize bahşedilmediğinde işin içinden çıkamıyoruz. Kötü bir şarkıya denk gelsek sesini kısarız belki, kötü bir yoldan adımlarımızı çekeriz hakeza insanları da aldığımız yere bırakırız. Ama yıl kötü. Tuşa basıp takvimi atlayamıyorum.