Karmaşık duygular içindeydi, o muhteşem altar, Osmanlı topraklarında kalsaydı Bay Humann’ın söylediği gibi , “Mermer parçaları ağır balyozlarla kırılıp yakılmak üzere kireç çukurlarına mı atılacaktı?” Yoksa daha sonraki kuşaklar bu muhteşem anıtın kıymetini bilecek, onu gerektiği gibi koruyacaklar mıydı? Emin olamıyordu.
Şimdi büyüdüm, yaşamın zor olduğunu biliyorum ve hayatı daha dayanılır kılmak için “kötü” yollara başvuran kimi daha hassas insanlara kızmamak gerektiğini de.