İnsanın “yapamam” dediklerini ne de güzel yapabildiğini anlatıyor Ege Soley. Hem de öyle güzel anlatıyor ki sanki bir arkadaşınız karşınıza oturmuş sizinle dertleşiyor. Derdine ortak oluyor, hayatta yalnız olmadığınıza bir kez daha ikna oluyorsunuz. Paris’i betimlerken kullandığı dil ise sizi o sokaklarda gezdiriyor adeta. Şehrin eski binalarına aşina oluyorsunuz. Çiçeklere, çiçekçilik mesleğine bambaşka bir gözle bakıyorsunuz. Kısacası neresinden bakarsanız gerçekçi umutlarla dolu bir kitap.
Yekta Kopan’ın çocukları konu edinerek yazdığı öykü kitabı. İçinde müthiş ironiler barındırıyor. Kitaptaki ilk iki öykü beni çok etkiledi. Etkilendiğim bir diğer öykü ise “Geçmişi Silmek”. Kitap su gibi akıp gidiyor. Ne ara başladım, ne ara bitirdim anlamadım. Kitap bittiğinde ise buruk bir his kalıyor insanda, yarı gülümseten yarı hüzünlendiren…
Yazarın yarı biyografik oyunu. Kitapta Türkçe metnin yanısıra orijinal İngilizce metin de bulunuyor. Oyunu kendi dilinden okumak isteyenler için muazzam bir fırsat. Orijinal dilde okurken yazarın anlattığı sosyal iklim daha da canlı geliyor insana.
Okuduğum ilk Ahmet Ümit kitabı. Beyoğlu’nu anlatmıyor, adeta size Beyoğlu’nu sokak sokak gezdiriyor bu kitap. Öykünün sürükleyiciliği ise cabası… Yazarın en beğendiğim kitabı.
Yıllar yıllar önce okumuş olmama rağmen kitabın bazı bölümleri zihnimde hâlâ çok ama çok canlı. Spoiler vermek istemiyorum ama üzerimdeki etkisi halen çok canlı olan kitaplardan biri. Kesinlikle okunmalı.
Ölümden AcıGuy de Maupassant · Can Yayınları · 2012350 okunma