Gelişmiş ülkelerde insanlar işlerini çok ciddiye alırlar, kendilerini hiç ciddiye almazlar.
Geri kalmış ülkelerde insanlar kendilerini çok ciddiye alırlar, işlerini hiç ciddiye almazlar.
Budur...
Bir çocuğun hayal gücünün en yüksek olduğu yaşlarda, ezberlediklerini hatırlayıp hatırlayamadığını ölçmeye çalışmayı ''eğitim vermek'' zannetmek nasıl da büyük bir kayıp değil mi?