İnsan olmanın bütün imkanlarını yoklamak ve hayatın kemaline varmak için, ilk bakışta çok uzak gelse bile, galiba üzüntüyü de sonuna kadar tatmak gerekir.
Kendi içimizdeki ve başkalarındaki kırılganlık uçurumlarını ancak sessizlik içinde derinlemesine kavrayabilir, barındırdıkları ışığı ve karaltıyı kabullenmeyi öğrenebiliriz.