Park ediciler ,imkansız görünen bür göreve,tüm dikkatlerini vermelerini gerektiren ve sonunda alkış alabilecekleri bir şeye ihtiyaç duyarlar. Arabayı özellikle dar bir yere park etmelerinden sonra biri onlara, ‘Bravo’ diyebilir. Günü kurtarmayı severler.
Hayatta bir Park ediciler vardır,bir de Sürücüler .
Sürücüler ,hayat sıkıcı olduğunda bile farkındalıklarını ve bağlılıklarını koruyabilirler. Her küçük şey için alkışa ihtiyaç duymazlar;bir köpeği sevmekten ya da çocuklarıyla vakit geçirmekten zevk alabilirler ve bu onlara yeter.