Simge

Simge
“Her yaşam, ışığın ardında kendi gölgesini taşır.” “Ben bir kitap karıncasıyım.Sayfalar benim evim.Sözcükler arkadaşım…”
Sabır,ümitten daha uzun ömürlü olabilir.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Hiçbir karanlık sonsuza dek sürmez. Orada bile yıldızlar var…
İnsan Denge’yi göz önünde bulundurmalıdır. Fakat Denge’nin kendisi bozulursa - o zaman,başka şeyleri de göz önüne almak gerek. Her şeyden önce de aceleyi.
Sözcük sessizlikte duyulmalı;yıldızları görmek için karanlık gerek. Dans her zaman boş zeminde yapılır,korkunç uçurumun üzerinde.
Ben olma armağanı. Çünkü sadece kaybetmeye razı olduğumuz şey bizimdir… Bizim acımız,hazinemiz ve insanlığımız olan bu benlik,sürekli değil. Değişir; gider,denizdeki bir dalga gibi. Tek bir dalgayı kurtarmak,kendini kurtarmak için denizin sakinleşmesini gelgitlerin durmasını mı istersin? Kendi güvenliğini satın almak için,ellerinin hünerini,kalbinin arzusunu ve aklının açlığını feda eder miydin?