“Mutlu olduğun bir zaman vardı sanki,değil mi? Her şeye rağmen yani. Daha gençken gülerdin ve güldüğünde kahkahan bütün odaya yayılırdı. Bazen keşke o günlere,o hafiflik hissine geri dönebilsek diye düşünüyorum.”
Zaman iç içe dairelerdir. Ne ölür ne de azalır;kendi çevresinde dönüp durur.
Yarının ne getireceği asla bilinemeyeceğinden,bu sefer senden yanaymış gibi göründüğünde bile güven olmazdı.
“Dünya ,zihinlerin kavrayabildiğinden daha hızlı değişiyor. Bir buhar makinesi gibi hızlanıyor. Cilalı çizmeleri ve yapmacık tavırlarıyla bütün bu şık giyimli insanlar var ya hani,o kadar eğitimli ve kültürlü görünürler ki onlara baktığında her şeyi bildiklerini sanırsın;ancak sana bir sır vereyim:Zamanlar kafa karıştırıcı olduğunda,herkes biraz kaybolur. Hiç kimse dışarıya görünmeye çalıştığı kadar özgüvenli değildir kendi içinde. İşte bu nedenle okumalıyız,oğlum. Kitaplar,kağıt fenerler gibi,sisin ortasında bize ışık sağlar.