Zerdüştün Güncesi
@simplereader
İnsan, ardında bıraktığı iz hep daha derin, kalıcı olsun istiyor. İzini silmek istediklerini de yokluğa zorluyor.
Moy’un geldiği yerde kimse gibi olmayanlara yaklaşılmaz, seslenilmezdi. Can almanın bin bir türlü halinden biri.
Düşünceler insanın canını acıtmıyor; biraz sersemletiyor o kadar. Şiddet değil, süreklilik insanı yıkıyor.
“İnsan, haklı olduğunu bile bile kaçar mı?” Sevgi, “Kaçabilir,” dedi, kendine güvenen bir sesle. “Evet,” dedi Hikmet de “Bu kadar haklı olduğu halde, böylesine haksız görünmeğe dayanamamıştır. Kaçmakla, bir bakıma bütün dünyayı suçlamaktadır belki de. Böyle bir topluluğun içinde yaşayamayacağını anladığı için kaçmaktan başka çare bulamamıştır.”