İnsan bir kediyle tek başına kalmışsa, herkes bir yerlere kaybolmuşsa, ailesi onu böyle orta yerde kalakalmış bir hamam böceğiyle baş başa bırakmışsa her şeyden korkar.
Aslında en çok da eski, artık olup bitmiş bir şey bize daha sevimli, daha hoş gelir. Bu eski, olup bitmiş şey hüzünle, sevgiyle boyanmış, renklendirilmiştir, her şey orada kalmıştır, “duygu” sözcüğüyle adlandırılan şey oradadır.