Belki de dünyayı ıska geçtim, benim gördüğüm dünya sahteydi, aslını bulmayayım diye önüme onu sürdüler. Her an anlamı yakalamak üzereymişim gibi geliyor ama gene kaybediyorum.
Herkes, hiç olmamış şeyler hatırlar. Olmuş şeyleri unuttukları ise herkesin bildiği bir şeydir. Ya hepimiz hayalci ve yalancıyız ya da geçmişin hiçbir kesin yanı yok. Bizleri biçimlendiren çocukluğumuzdur diyenleri çok duydum. Ama hangisi?
İç yaşamımız, bize tek değil çok olduğumuzu, tek varlığımızın aslında el ele tutuşmuş sayısız varlık olduğunu açıklıyor. Aynı kağıttan oyulmuş birbirine bitişik bebekler gibiyiz, ama bitimsiziz.
Hiç görmediğim ama hayalimde sık sık canlandırdığım bir yere götürebilir beni bir harita. Haritayı büyük bir dikkatle izleyip oraya vardığımda, o yer hayalimde kurduğum yer değildir.